ท้องฟ้าจะปกป้องเรา

ทริปเกาะกูด สามวัน - สองคืน ครั้งนี้ ผู้ชายคนเดิมจะไม่ได้ไปด้วยตั้งแต่คบกันมาจนกระทั่งแต่งงานกัน น้อยครั้งมากที่ฉันจะไปไหนโดยไม่มีเขา ไม่ได้ตั้งใจเป็นเงาติดตาม ขณะเดียวกันก็ไม่ได้มีอาการหวงแหนพื้นที่ส่วนตัวโดยการอยากเดินทางคนเดียว แต่ชีวิตคู่คือการเป็นคู่ โดยที่เราไม่ต้องสรรหาเหตุผลให้กับมันทุกเรื่อง

เคยได้ยินหลายคนบอกตรงกันเกี่ยวกับเรื่องท่องเที่ยวว่า
"ความสุขเกิดขึ้นตั้งแต่เริ่มจัดกระเป๋าแล้ว"
โดยทุกครั้งที่ได้ยิน ฉันจะยิ้ม
เมื่อก่อน จะเป็นโรคตื่นเต้นกับการเก็บของใส่กระเป๋ามาก เรียกว่าเตรียมข้าวของล่วงหน้าหลายวันทีเดียว แต่เดี๋ยวนี้มักจัดล่วงหน้าแค่หนึ่งคืนแถมยังจัดไม่เสร็จของบางอย่างก็เตรียมในตอนเช้าก่อนจะออกจากบ้าน

ความตื่นเต้นอยากเที่ยวมีน้อยลงอย่างนั้นหรือเปล่า?
--เปล่า
แต่ต้องรีบๆ ร้อนๆ เคลียร์งานก่อนไปทุกครั้ง ถ้างานชิ้นที่ทำอยู่ไม่เสร็จ ก็ไม่มีสิทธิ์แบกเป้ออกไป

ของ...ที่เก็บลงในกระเป๋านั้น แน่ล่ะว่ามันไม่ได้มีแค่เสื้อผ้า
น่าสนุกดี ถ้าเรากับใครสักคนจะแลกกระเป๋ากันดูซึ่งถ้าตอนนั้น เรายังเป็นคนสองคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนเลยมันจะไม่เป็นอย่างนั้นอีกต่อไป ทันทีที่เราเห็นสิ่งที่บรรจุอยู่ในกระเป๋าของอีกคน
อย่างน้อยๆ เสื้อผ้าที่เลือกใส่ ก็บอกบุคลิกของเราได้
หนังสือที่เราอ่าน ก็บอกถึงความสนใจในเรื่องนั้นๆ
เพลงที่เราเลือกฟัง ก็บอกถึงความเป็นเราได้เช่นกัน

ตลอดเวลาที่ผ่านมา ไม่ว่าจะเป็นเมื่อก่อนที่เห่อเตรียมตัว กับตอนนี้ที่จะไปเมื่อไหร่ค่อยเตรียมหากสิ่งหนึ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงก็คือฉันเสียเวลาในการเลือกหนังสือไปอ่าน มากกว่าการเลือกเสื้อผ้าไปใส่เสมอ

ความสุขของฉัน จึงเริ่มต้นตั้งแต่ตอนที่ได้คิดว่าจะอ่านหนังสือเล่มไหนดี
ในโมงยามที่นอนเอกเขนกอยู่ใกล้ๆ หาดทราย