ถ้าลมแรงๆ พัดเข้าหาใจเรา

posted on 14 Mar 2007 14:31 by lifeforrent in koh-kood

สรุปว่าหนังสือหนึ่งเล่มที่ยังมีเหลืออยู่ในกระเป๋า "ไม่มีโทรศัพท์และเครื่องปรับอากาศ" นั้น แทบไม่ได้หยิบขึ้นมาอ่านอย่างจริงจังเลย(ไม่ว่ากันนะคุณวรพจน์ที่เอาหนังสือของคุณไปเพียงเพื่อทำให้กระเป๋าหนักขึ้น)แม้กิจกรรมตื่นตาตื่นใจ ณ ที่นี่จะมีไม่มาก แต่ความสามารถในการใช้จ่ายเวลาร่วมกันของพวกเราก็มีอยู่สูง พายเรือ เล่นน้ำ เล่นเกม (เรียงไม้) หรือแม้กระทั่งนั่งมองทะเลด้วยอารมณ์อยากติสท์

อีกฝั่งหนึ่งของรีสอร์ทนั้น คือชายหาดคลองยายกี๋ เล่ากันว่า "ยายกี๋" เป็นคนค้นพบแถบพื้นที่แห่งนี้ หาดทรายขาวสะอาด ที่ถ้าจะข้ามไปเดินเล่น ก็ต้องให้เรือของรีสอร์ทข้ามไปส่ง หรือไม่ก็ว่ายน้ำข้ามไปประมาณสามสิบเมตร

การที่หาดทรายแยกส่วนจากที่ตั้งของรีสอร์ทเล็กน้อย บางคนอาจจะมองว่ามันอยู่ผิดที่ไปหน่อย แต่การที่เป็นอย่างนี้ ฉันว่าก็ดีตรงที่ชายหาดจะได้ไม่ช้ำเท้าคนเดินมากเกินไปเพราะอะไรที่มีขั้นตอนเพิ่มขึ้น บางคนก็มักจะปฏิเสธมันไปเลย เช่น จะไปเดินชายหาดแบบตัวไม่เปียก แต่ต้องให้คนพายเรือไปส่ง ก็ไม่ไปดีกว่า เพราะเดี๋ยวก็ต้องเรียกให้คนพายไปรับอีก

ถึงจะเป็นคนชอบเที่ยว แต่ทุกครั้งทีมีรีสอร์ทใหม่ๆ ผุดขึ้นมา ใจหนึ่งก็รู้สึกเจ็บปวดร่วมกับธรรมชาติ มีมนุษย์ที่ไหน ย่อมมีการทำลายเกิดขึ้นที่นั่นไม่มากก็น้อย ซึ่งก็หวังว่าสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่ามนุษย์อย่างเราๆ จะช่วยกันทำลายให้น้อยที่สุด และถ้ามีโอกาสก็สร้างขึ้นทดแทนบ้าง

ต้นมะพร้าวที่ชายหาด มีลำต้นที่ตั้งเอียงไปทางเดียวกัน
ฉันตั้งคำถามว่าทำไมมันถึงเป็นอย่างนั้น
แค่คนแรกที่ตอบ "เพราะแรงลมไง"
เราก็เชื่อหมดใจ ไม่จำเป็นต้องมีคนตอบคนต่อไป

แรงลมเปลี่ยนรูปทรงของต้นไม้ ได้เพียงนี้เชียวหรือ
แล้วถ้าลมแรงๆ พัดเข้ามาหาเราเป็นเวลาเนิ่นนานติดต่อกัน
รูปทรงของหัวใจเรา จะเปลี่ยนไปหรือเปล่า?