2011/May/08


ไม่ว่าจะโตแค่ไหน
เวลานั่งชิงช้า ก็ยังต้องจับเชือกไว้ทั้งสองข้างเสมอ
ความกลัว เป็นความรู้สึกพื้นฐานของชีวิต
แล้วพอกลัว เราก็จะคิดสร้างความมั่นคง ปลอดภัย
ให้กับตัวเอง
เราจับ เรายึด เราป้องกัน
ทำอะไรได้ตอนนั้น เราก็จะทำ

ฉากหนึ่งในหนังเรื่องหนึ่ง (นิสัยเรื่องจำเนื้อหา แต่ไม่จำที่มา ยังอยู่กับฉันเสมอ)
ที่พระเอกทดสอบความเชื่อใจของนางเอก
ด้วยการบอกให้นางเอกหลับตา (หรือนางเอกตาบอด ไม่แน่ใจ ?)
แล้วเดินข้ามถนนคนเดียว
โดยพระเอกจะเป็นคนบอกทางอยู่ตรงฝั่งเดิม

ณ ขณะวินาทีแบบนั้น
ถ้าเป็นเรา เราจะข้ามถนนทั้งที่ตามองไม่เห็นด้วยความรู้สึกแบบไหน
แน่นอนว่า ทุกคนกลัวตาย
และถ้าต้องฝากชีวิตไว้ที่ "คำบอกกล่าว" ของคนอื่น
ทั้งคำว่า "หยุด" และ "เดินต่อ"
เราจะเชื่อเขาอย่างหมดใจ หรือเราจะยังหวั่นๆ ในใจ

คำตอบของความรักที่จริงแท้
จะส่งผลให้ค้นเจออีกคำตอบหนึ่งได้
ว่าในความเชื่อมั่นนั้นจะมี ความปลอดภัย , อุ่นใจ มากน้อยเพียงใด
เพราะถ้าความรักนั้นจริงแท้
ก็คงไม่มีใครบอกให้คนที่ตัวเองรัก "เดินต่อ"
ทั้งที่มีรถกำลังพุ่งมา
และถ้าเราเชื่อหัวใจเขาจริงๆ
เราก็คงไม่แอบลืมตาดูรถบนถนนนั้นเอง

Comment

Comment:

Tweet


ขอบคุณสำหรับการแบ่งปันที่ดีที่คุณมีให้กับเราด้วยเช่นคอลเลกชันที่มีขนาดใหญ่ของข้อมูล. การทำงานที่ดีที่คุณได้กระทำโดยมีการแบ่งปันให้พวกเขาทั้งหมด. ที่ยอดเยี่ยมเพียง
#5 by UGG On sale (220.161.144.115) At 2011-11-12 12:24,
ขอขอบคุณสำหรับการใช้งานร่วมกันของคุณ สำหรับข่าวที่รอการปรับปรุงของคุณ!
#4 by UGG On sale (220.161.144.117) At 2011-11-04 14:37,
นึกถึงสมัยวัยรุ่นครับ ตอนที่ไปนั่งชิงช้าคุยกับเพื่อนทุกวัน จนถึงดึกดื่นเที่ยงคืน
ปัจจุบันต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันไป
และชิงช้าอันนั้นก็ถูกเด็กเกเรพังไปเรียบร้อยแล้วHot!
#3 by อลิซกะเต้าฮวย At 2011-06-22 10:54,
Hot! Hot!
ซึ้งมากมาย
ชิงช้าตัวไหนๆ ก็ไม่อบอุ่นใจ มั่นคงและปลอดภัย
เท่าชิงช้าตัวเก่า ที่เราเคยนั่งมาตั้งแต่เด็กๆ
ไม่ว่ามันจะเก่ามากแค่ไหน
แต่เราก็ยังชอบที่นั่งพักที่ชิงช้าตัวเดิมตัวนั้นเสมอ
big smile big smile big smile
-------------
#2 by YiM-YiiM At 2011-05-08 12:20,
ซึ้งงง
#1 by เป้ยเป้ย At 2011-05-08 10:29,