2011/Oct/20



ถนนก็เป็นเหมือนๆ กันทุกที่
แต่บางเส้นเราจำได้ดี ทั้งที่ไม่ได้มีสัญลักษณ์ที่โดดเด่นใดๆ เลย
ไม่ว่าจะผ่านไปอีกกี่ที
ก็ยังอยากจะร้องไห้ออกมา

ความทรงจำของคนเรา อาจมีที่ทับซ้อนกันอยู่
ทั้งที่เราไม่ได้ยืนอยู่ในช่วงเวลาเดียวกัน
ม้านั่งตัวหนึ่ง อาจมีคนคู่หนึ่งใช้เป็นที่สารภาพรัก
ม้านั่งตัวเดียวกัน อาจมีคนอีกคู่ใช้เป็นที่สารภาพเลิก
ม้านั่งตัวนี้ จึงเป็นได้ทั้งสีเศร้า และสีหวาน
ซ้ำยังมีโอกาสมีความทรงจำสีอื่นซ้อนทับอีก

ถ้าให้ภาพถ่ายถนนเส้นนี้กับเธอดู
เธอคงจำไม่ได้
ให้เวลานึกนานแค่ไหน
คงนึกไม่ออก
และอาจไม่มีวันรู้ จนถึงบรรทัดนี้...ว่าฉันเสียใจกับมัน

ฉันอ่อนไหวมากไป
หรือเธอไม่ค่อยคิดถึงใจฉันเลย

แต่อย่างหนึ่งที่ทำให้ฉันอ่อนไหวในระดับที่ควบคุมได้อยู่
ก็คือ...
ไม่ว่าถนนเส้นนี้จะทรมานในการเคลื่อนผ่านเพียงใด
แต่ตราบใดที่เราไม่หยุด ก็ต้องเคลื่อนผ่านไปจนได้
และฉันอาจเกลียดสถานการณ์ที่ไม่รู้จะโทษว่าใครผิด
เพราะถ้ามีใครสักคนผิดอย่างเต็มที่ ความเจ็บคงสั้นกว่านี้
แต่อย่างหนึ่ง ที่ทำให้ฉันเกลียดในระดับที่ควบคุมได้อยู่
ก็คือ...
ความรัก

ถนนบางเส้น
เราคงต้องผ่านอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง
เพราะไม่มีทางเลี่ยง

Comment

Comment:

Tweet


เมื่อเลี่ยงไม่ได้ ก็ต้องข้ามผ่านไปให้ได้..Hot! Hot! Hot!
#1 by jeabjung At 2011-10-20 18:58,